Tijdens de revalidatie na amputatie en het leren lopen met een prothese is er gelukkig ook aandacht voor de rest van je lijf, want er zijn allemaal oefeningen gericht op je fitness en het sterk worden van je core. Daarna moet je dat natuurlijk zelf bijhouden logischerwijs, dus het is zaak om dat ook te doen.

Ook voor de techniek van de prothese is natuurlijk heel veel aandacht en terecht. Mechanische knieën, elektronische knieën, verschillende soorten voeten, blades, bad- en zwemprotheses etc. Er is heel veel verbeterd de afgelopen decennia voor protesedragers. Ik heb ook al regelmatig het advies gekregen van wildvreemden om een elektronische knie te nemen. Helaas werkt dat niet zo makkelijk in Nederland (of je moet zelf even 40.000 euro neer kunnen leggen 😂) en gelukkig kan ik op dit moment ook alles wat ik wil met mijn mechanische knie. Over de verschillen en voor- en nadelen later nog wel eens meer.

Toch krijgt iedere geamputeerde in meer of mindere mate last van de rest van het lijf, dat alles op moet vangen. Leeftijd speelt daarbij ook een rol ben ik bang 😏. Zo heb ik sinds mijn amputatie meer last van onderrug en nek. Die laatste vooral door hoe ik lig in bed. Op mijn zij lig ik nooit meer in balans, waardoor mijn nek in een rare hoek ligt. Dat los ik deels op door met mijn been op een kussen te gaan liggen, alleen draai ik nogal veel in mijn slaap dus dan lig ik weer uit balans... Ook mijn onderrug is doordat ik niet altijd in balans liep op mijn prothese vaak wat pijnlijker. Dat wordt al minder nu ik beter loop en core-oefeningen blijf doen. Tijdens het staan en lopen moet mijn linkerbeen natuurlijk veel opvangen. Mijn stomp heeft natuurlijk ook veel minder spieren en spierkracht dan mijn gezonde linkerbeen. Doordat mijn linkerbeen best sterk is, en ik zoals gezegd, steeds beter leer lopen en oefeningen blijf doen, wordt dat gelukkig allemaal minder. Waar ik wel steeds meer last van kreeg is mijn linkervoet. Dat is de enige voet die ik nog heb, of de enige voet waar ik nog gevoel in heb 😂 dus die voet moet voor mijn balans zorgen. En met name natuurlijk mijn tenen. Nu is mijn tweede teen wat langer dan mijn grote teen, waardoor hij altijd wat gebogen staat. Rechts had ik dat ook, maar nu niet meer. Die tweede teen heeft het nu best zwaar, daarom liep ik al een tijdje met een siliconen kussentje eronder om hem te ontlasten. Mijn grote teen heb ik tijdens mijn tweede valpartij een paar maanden geleden dubbel geklapt, waardoor ik nu last heb van hallux falgus of hallux rigidis (allebei zelfdiagnose, maar bevestigd door mijn fysio). In ieder geval heb ik dezelfde klachten. Dus ik gebruik overdag tijdens rust wel eens een teenspreider, dat helpt een beetje.

En sinds ik weer hard probeer te lopen met een blade heb ik last van mijn achillespees. Dit is een hele oude hardloopblessure waar ik 15 jaar geen last van had, maar sinds de eerste keer hardlopen wel.... Mijn achillespees krijgt natuurlijk sowieso flinke klappen en onbalans te verwerken. Dus ik loop met speciale compressiesokken voor achillespeesklachten....

En zo stapelt het aantal hulpmiddelen tegen alle pijntjes zich stiekem alweer op... 😂

Deels komen deze klachten overigens door de schoenen die ik draag. Ik heb met mijn prothese leren lopen op 1 soort sneaker. Omdat dit goed beviel heb ik er drie paar van gekocht, in allerlei verschillende kleuren, zodat ik af kan wisselen. Andere schoenen durfde ik niet goed aan te doen, want dan was ik bang dat ik viel. Vooral omdat ik nog niet goed liep natuurlijk. En mijn prothesemaker Arno had mijn voet afgesteld op deze schoenen. Ik heb namelijk een hele actieve voet, die past bij mijn activiteitenniveau. Maar deze voet is niet zelf af te stellen op verschillende schoenen. Dat zijn andere voeten. Als ik wil zou ik die uit mogen proberen, maar ik kies voorlopig voor een actieve voet omdat ik zo blij ben dat ik weer actief kan zijn.

Waar ik wel achter aan het komen ben is dat de sneakers die ik draag superleuk en comfortabel zijn, maar dat ik toch last van mijn linkervoet krijg als ik meer dan 5 km wandel. Daar zijn ze eigenlijk te slap en hebben ze een te dikke zool voor. Het zijn prima schoenen voor alledag, maar niet voor uitgebreidere activiteiten. Dan krijg ik steeds meer last van mijn linkervoet. Dus ik was al van plan om te kijken naar ouderwetse wandelschoenen van Meindl of een ander bergschoenmerk. Maar ik kreeg ook de tip van Rebecca Legon van Movao/Ottobock om eens barefootschoenen uit te proberen. Zij heeft daar als geamputeerde heel veel baat bij.

Inmiddels merkte ik ook bij mijzelf dat ik het inmiddels aandurfde om eens andere schoenen te dragen zonder bang te zijn dat ik struikel of val. En, ik heb jaren op barefootschoenen gelopen, de Fivefingers, oftewel met tenen, omdat ik dat heerlijk vond lopen. Helaas vond mijn knie dat de laatste jaren geen goed idee meer, dus daar ben ik mee gestopt. Maar het advies van Rebecca triggerde mij wel. Dus ik ben in huis de barefootschoenen die ik al eens van mijn PT Kiethton had gekregen gaan dragen. En zelfs aan mijn linkervoet een fivefinger en mijn prothesevoet helemaal niks behalve het siliconenvoetje. En ik merkte dat mijn linkervoet begon te ontspannen. Omdat hij toch minder hoefde te corrigeren. Dus minder pijntjes. Waardoor ik in huis geen schoenen meer draag, hoogstens barefootschoenen. Wat ik wel merkte is dat mijn prothesevoet een beetje met de tenen omhoog staat, omdat hij afgesteld stond op mijn sneakers met dikke zolen. Dus ik heb onlangs aan Arno gevraagd of hij mijn voet iets neutraler wilde afstellen zodat hij in de meeste gevallen prima staat, niet meer alleen met 1 soort schoen. En dat scheelt nog meer. Daardoor loop ik nog weer prettiger op andere schoenen, maar ook blootsvoets. Dus het werd tijd om meer barefootschoenen uit te proberen. Die markt is inmiddels groot met veel aanbod. Vorige week zijn we naar Arnhem gegaan (Barefoot and More, een zaak die gespecialiseerd is in allerlei soorten barefoot schoenen).

Bij Barefoot and More heb ik veel verschillende schoenen aangepast en de keuze is uiteindelijk op twee schoenen gevallen. Eentje is een sneaker met hele dunne zool en brede voorvoet geworden. Dat is voor normaal dagelijks gebruik. En de andere is degene die me door Rebecca werd aangeraden van Vivo Barefoot. Dit is een half hoge wandelschoen met meer profiel om niet uit te glijden op oneffen, modderig terrein. En die laatste heb ik direct uitgeprobeerd in de bossen bij Renkum. En ze bevielen goed! Ik kreeg weer het oude barefoot gevoel dat ik vroeger met mijn fivefingers had. Ook met mijn prothesevoet ging het goed. Beter dan met een dikke en zachte zool.

Het scheelde ook in mijn pijntjes aan voeten en onderrug. Dus ik ben het inmiddels verder uit aan het proberen. En als ik binnenkort weer bij Rijndam ben voor een nieuwe koker (mijn huidige koker is alweer te groot, ook al is hij helemaal opgevuld. Verschil zit em in de details, dat wordt ook nog een blog), vraag ik aan Arno of hij mijn voet nog neutraler afstelt. Zodat ik nog meer barefoot kan lopen.

Maar als ik heel eerlijk ben, zou ik het liefste mijn fivefingers weer gaan dragen. Ik heb nog best veel paar over, waarvan een aantal nog in prima staat zijn. Maar ja, op mijn prothesevoet zit alleen de grote teen los van de rest. Dus dat werkt niet meer. Margot zei hierop: waarom knip je tenen niet door aan de zijkant, zodat je prothesevoet erin kan? Anders kun je er toch niets mee. Dus dat heb ik inderdaad gedaan met twee paar, waardoor ik (tot nu toe alleen thuis) weer op mijn fivefingers loop, heerlijk! Dat heb ik gemist, dat barefoot gevoel tijdens het lopen. En het allermooiste is dus dat ik minder pijn in mijn linkervoet en achillespees heb, waardoor het aantal hulpmiddeltjes weer minder wordt.

En dan is 1 van de liedjes die ik als tip voor mijn afspeellijst kreeg van mijn psycholoog Karin nog toepasselijker geworden: Dancing barefoot van Patty Smith 😉

Natuurlijk blijf ik mijn kleurrijke sneakers ook dragen, want die vind ik veel te leuk. Maar niet meer dag in dag uit en voor lange wandelingen.

Zo merk ik dat goede aandacht voor de rest van mijn lijf en niet alleen mijn stomp en de prothesemarkt minstens zo belangrijk is. Al zal het voor iedere geamputeerde weer anders werken denk ik. En of fivefingers nou zo esthetisch zijn zullen we het maar niet hebben. In het verleden ben ik vaak nagestaard door mensen die het vaak maar rare schoentjes vonden met tenen 😂 Maar ja, met mijn prothese zo zichtbaar val ik ook op, dus ik heb eigenlijk de ene rare voet voor de andere ingeruild 😂

Mijn volgende blog gaat over goede voornemens voor dit jaar!

Tot snel!

Chris 1.5